Τρώω, αρα υπάρχω.

Τρώω, άρα υπάρχω.Μεγάλη κουβέντα αυτή, η οποία γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, επειδή την είπα εγώ.Ή έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον.

Αλλο ενα blog φαγητού λοιπόν.Δεν ξέρω γιατί.Ισως γιατί είμαι σε μια φάση της ζωής μου που θέλω να γράφω (το αν θέλουν οι άλλοι να τα διαβάζουν, είναι άλλη υπόθεση).

Το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό, είναι να γράψω κάτι σχετικό με το φαγητό.Πάντα μου άρεσε το μαγείρεμα.Με χαλαρώνει στο μυαλό και γεμίζει και το στομάχι.
Θα μου πείτε βέβαια και με το δίκιο σας, οτι και τα "βρώμικα" γεμίζουν το στομάχι.Δεν χρειάζεται να μαγειρεύει κανείς.
Σωστά, αλλά πόσο να αντέξει κι αυτό το έρημο το στομαχάκι με σουβλακόπιτσες ?

Ετσι λοιπόν, επειδή εχω μείνει κατα καιρούς, μεγάλα διαστήματα μόνος, έπρεπε να εξασκήσω το...σπόρ.Πλέον μ' αρέσει να μαγειρεύω για μένα, για φίλους και...μη.

Ποιός είπε οτι οι άντρες δεν μαγειρεύουν ?

Αντε κι επειδή κάνω πρεμιέρα σήμερα, να σας δώσω και τη συνταγή που έκανα.

Μοσχαράκι με σάλτσα μέλι-πορτοκάλι

Τι θα χρειαστούμε :

-Ενα κομμάτι νουά.Για 2 άτομα εγω παίρνω 1/2 κιλό (αλλά συνήθως τρώω και απο το πιάτο του άλλου)
-Μερικά πορτοκάλια για χυμό
-Μέλι (προτιμώ το θυμαρίσιο)
-Λίγο θυμάρι
-Μουστάρδα πικάντικη η απαλή.Οτι γουστάρετε
-Λίγο βούτηρο αγελαδινό, περίπου 50γρμ (ίσως το αντικαταστήσω με ελαιόλαδο την επόμενη φορά)
-Κόκκινο κρασί
-Αλάτι, πιπέρι.

Πως το φτιάχνουμε :

Παίρνουμε μια λεκανίτσα στην οποία βάζουμε το λιωμένο βούτηρο (προσοχή, απλά να το λιώσετε, μην το κάψετε), το θυμάρι, μια κουταλιά μουστάρδα, το χυμό απο 2 πορτοκάλια, 1-2 κουταλιές μέλι, και μισό με ενα ποτήρι κόκκινο κρασί, αλάτι και πιπέρι.Τα ανακατεύουμε καλά.

Παίρνουμε το κρέας μας και του κάνουμε ενα καλό μπάνιο μέσα στο μείγμα.Αν είμαστε μερακλίδες μπορούμε να το αφήσουμε μέσα στο μείγμα ολο το βράδυ, για ακόμα καλύτερο μαρινάρισμα.

Κατόπιν βάζουμε το κρέας μας σε ενα ταψί και το περιχύνουμε με το υπόλοιπο μείγμα.
Σκεπάζουμε το ταψί καλά με λαδόκολλα και το βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180-200 βαθμούς, για περίπου 1.30 ώρα.

Οταν περάσει η 1.30 ώρα, το ξεσκεπάζουμε και το αφήνουμε κανα 20λεπτο ακόμα να πάρει χρώμα.

Σερβίρεται ιδανικά με άγριο ρύζι.

-------------------------------------------
Σημείωση που αφορά μια κοσμοθεωρία που έχω γύρω απο τη μαγειρική.Οι ποσότητες των υλικών, εξαρτώνται απ' το γούστο μας και απο τη γεύση του φαγητού.Αλλος μπορεί να θέλει περισσότερο μέλι, άλλος περισσότερο πορτοκάλι, κλπ.
Δεν χρειάζετε να ακολουθείτε ΑΚΡΙΒΩΣ τις αναλογίες.Δεν κάνουμε ζαχαροπλαστική.

Πειραματιστείτε και αυτοσχεδιάστε.Μη φοβάστε, οταν μαγειρεύετε.Αλλωστε όποιος φοβάται, πάει και τρώει...σουβλάκια. :)

Δεν πιστεύω να μου έχετε παράπονο σήμερα, ε ?