Ελλείψεως χρόνου τι τρώμε ?

Τις τελευταίες μέρες, έχω ελάχιστο χρόνο ελεύθερο για να κάνω κάποια μαγειρική.
Φεύγω πρωί και γυρίζω βράδυ, με 1.30 ώρα διάλλειμα το μεσημέρι.

Χμμμμ, τι τρώμε τώρα ?

Μα τι άλλο απο μια γρήγορη και ζουμερή μακαρονάδα.

Θα πω κάτι και θα είμαι απόλυτος σε αυτό.Το ωραίο σαλτσαδερό μακαρόνι, δεν γίνεται φτιάχνοντας χωριστά τη σάλτσα, χωριστά τα μακαρόνια και ξαφνικά τα βάζουμε στο ίδιο πιάτο και τους λέμε, βρείτε τα.
Δεν γίνονται αυτά.

Οπως και οι άνθρωποι, έτσι και οι τροφές πρέπει να ψηθούν μαζί, να τα βρούν σιγά σιγά, να ταιριάξουν.

Η παρακάτω συνταγή είναι γρήγορη και πεντανόστιμη.


Σαλτσαδερά μακαρόνια

Σε μια κατσαρόλα βάζουμε λάδι όσο θέλουμε.Τσιγαρίζουμε κρεμμύδι και σκόρδο μέσα.Ακολούθως ρίχνουμε τη ντομάτα μας.Μην τσιγκουνευτείτε τη σάλτσα.Θυμηθείτε.Εκεί μέσα θα ψήσουμε τα μακαρόνια.
Βάζουμε αλάτι, πιπέρι και αν θέλετε κάποιο κύβο βοδινού ή λαχανικών.

Σιγοβράζουμε τη σάλτσα μας.Οταν έχει χάσει τα νερά της και έχει μείνει με το λάδι της, βάζουμε νερό μέσα στη σάλτσα.Αφήνουμε να βράσει και προσθέτουμε τα μακαρόνια.

Εδω θέλει λίγη προσοχή.

Αν βάλετε πολύ νερό εξαρχής, θα έχει ψηθεί το μακαρόνι και θα υπάρχει ακόμα νερό.Εμείς θέλουμε να ψηθεί το μακαρόνι και να υπάρχει μόνο σάλτσα και μάλιστα δεμένη, μέσα.

Οπότε βάζουμε λίγο νερό και προσθέτουμε οταν χρειάζεται (κατά προτίμηση ήδη ζεστό νερό για να μη διακόπτουμε τη βράση).

Το κοιτάμε και το ανακατεύουμε απο τον πάτο, για να μην κολλήσει.

Μολις βράσουν τα μακαρόνια, πάντα al dente, τα βγάζουμε στο πιάτι.Τρίβουμε φρέσκο πιπέρι και μια γερή δόση παρμεζάνας.

Απλό και νόστιμο.

O Paul δεν πέθανε, μόλις τον έφαγα....

Λόγοι που στην παρούσα φάση δεν ενδιαφέρουν μάλλον κανέναν, δεν μου επέτρεψαν κάποια μαγειρική σήμερα.

Αντίθετα κάποιοι καλοί άνθρωποι, θέλησαν να με φροντίσουν και μου έφεραν σε πακέτο μια τοπική σπεσιαλιτέ με χταπόδι.

Κάτι σαν κρασάτο, αλλά με κομμάτια ντομάτας μέσα (οχι κοκκινιστό) και κρεμμυδάκι, το οποίο σε συνδυασμό με παπάρα απο ψωμί ήρθε κι έδεσε.

Καταπληκτικό, αν και το έφαγα και ψιλοκρύο μέχρι να ξεμπερδέψω.
Καλά ήταν, φάγαμε και σήμερα.

Και μια και συζητάμε για χταπόδια και γενικότερα μαλάκια.Αν δεν έχει χτυπηθεί και παραγουλιαστεί το χταπόδι, θα είναι σα σολόδερμα αν το ψήσουμε άμεσα.
Καλό θα ήταν να το αφήσουμε να σιτέψει στην κατάψυξη 2-3 μέρες και μετά είναι έτοιμο.

Αν το κάνετε στον άνθρακα (στα κάρβουνα ντε), δεν χρειάζετε κάν βράσιμο πριν.

Α, και αν μπορείτε να το κάνετε λιαστό, θα απολαύσετε απίστευτη συμπυκνωμένη γεύση.
Για να το κάνουμε λιαστό, το απλώνουμε σε μέρος που το χτυπάει ο ήλιος και ο βοριάς για να διώχνει τα έντομα.Αν εξακολουθείτε να φοβάστε για τις μύγες, απλά βάλτε το μέσα σε ενα τούλι.

Επίσης καλό θα είναι να σκίσετε τις μεβράνες ανάμεσα στα πόδια, ώστε να αερίζετε και να λιάζεται ομοιόμορφα.

To αφήνουμε κρεμασμένο, μέχρι να ξεραθεί και να έχει χάσει ολα τα υγρά του.Πλέον είναι έτοιμο για ψήσιμο.

Αντε και καλή σας όρεξη.

Τρώω, αρα υπάρχω.

Τρώω, άρα υπάρχω.Μεγάλη κουβέντα αυτή, η οποία γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, επειδή την είπα εγώ.Ή έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον.

Αλλο ενα blog φαγητού λοιπόν.Δεν ξέρω γιατί.Ισως γιατί είμαι σε μια φάση της ζωής μου που θέλω να γράφω (το αν θέλουν οι άλλοι να τα διαβάζουν, είναι άλλη υπόθεση).

Το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό, είναι να γράψω κάτι σχετικό με το φαγητό.Πάντα μου άρεσε το μαγείρεμα.Με χαλαρώνει στο μυαλό και γεμίζει και το στομάχι.
Θα μου πείτε βέβαια και με το δίκιο σας, οτι και τα "βρώμικα" γεμίζουν το στομάχι.Δεν χρειάζεται να μαγειρεύει κανείς.
Σωστά, αλλά πόσο να αντέξει κι αυτό το έρημο το στομαχάκι με σουβλακόπιτσες ?

Ετσι λοιπόν, επειδή εχω μείνει κατα καιρούς, μεγάλα διαστήματα μόνος, έπρεπε να εξασκήσω το...σπόρ.Πλέον μ' αρέσει να μαγειρεύω για μένα, για φίλους και...μη.

Ποιός είπε οτι οι άντρες δεν μαγειρεύουν ?

Αντε κι επειδή κάνω πρεμιέρα σήμερα, να σας δώσω και τη συνταγή που έκανα.

Μοσχαράκι με σάλτσα μέλι-πορτοκάλι

Τι θα χρειαστούμε :

-Ενα κομμάτι νουά.Για 2 άτομα εγω παίρνω 1/2 κιλό (αλλά συνήθως τρώω και απο το πιάτο του άλλου)
-Μερικά πορτοκάλια για χυμό
-Μέλι (προτιμώ το θυμαρίσιο)
-Λίγο θυμάρι
-Μουστάρδα πικάντικη η απαλή.Οτι γουστάρετε
-Λίγο βούτηρο αγελαδινό, περίπου 50γρμ (ίσως το αντικαταστήσω με ελαιόλαδο την επόμενη φορά)
-Κόκκινο κρασί
-Αλάτι, πιπέρι.

Πως το φτιάχνουμε :

Παίρνουμε μια λεκανίτσα στην οποία βάζουμε το λιωμένο βούτηρο (προσοχή, απλά να το λιώσετε, μην το κάψετε), το θυμάρι, μια κουταλιά μουστάρδα, το χυμό απο 2 πορτοκάλια, 1-2 κουταλιές μέλι, και μισό με ενα ποτήρι κόκκινο κρασί, αλάτι και πιπέρι.Τα ανακατεύουμε καλά.

Παίρνουμε το κρέας μας και του κάνουμε ενα καλό μπάνιο μέσα στο μείγμα.Αν είμαστε μερακλίδες μπορούμε να το αφήσουμε μέσα στο μείγμα ολο το βράδυ, για ακόμα καλύτερο μαρινάρισμα.

Κατόπιν βάζουμε το κρέας μας σε ενα ταψί και το περιχύνουμε με το υπόλοιπο μείγμα.
Σκεπάζουμε το ταψί καλά με λαδόκολλα και το βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180-200 βαθμούς, για περίπου 1.30 ώρα.

Οταν περάσει η 1.30 ώρα, το ξεσκεπάζουμε και το αφήνουμε κανα 20λεπτο ακόμα να πάρει χρώμα.

Σερβίρεται ιδανικά με άγριο ρύζι.

-------------------------------------------
Σημείωση που αφορά μια κοσμοθεωρία που έχω γύρω απο τη μαγειρική.Οι ποσότητες των υλικών, εξαρτώνται απ' το γούστο μας και απο τη γεύση του φαγητού.Αλλος μπορεί να θέλει περισσότερο μέλι, άλλος περισσότερο πορτοκάλι, κλπ.
Δεν χρειάζετε να ακολουθείτε ΑΚΡΙΒΩΣ τις αναλογίες.Δεν κάνουμε ζαχαροπλαστική.

Πειραματιστείτε και αυτοσχεδιάστε.Μη φοβάστε, οταν μαγειρεύετε.Αλλωστε όποιος φοβάται, πάει και τρώει...σουβλάκια. :)

Δεν πιστεύω να μου έχετε παράπονο σήμερα, ε ?